Góra Errigal, Irlandia, Canon EOS 5D Mark IV + 16–35 mm f/4 IS USM

F.K.: Czy częstym elementem w Pańskich zdjęciach jest postprodukcja? Z tego co mi wiadomo korzysta Pan z Ligthrooma i ma swoje ulubione/preferowane ustawienia w nim. Gdzie można znaleźć informacje na ten temat? Czy może organizuje Pan jakieś szkolenia w tym temacie.
M.B.: Postprodukcja to kolejny ważny element przy powstaniu finalnego pliku/zdjęcia. W moim przypadku stosuję pewne schematy. Zanim jednak przystąpię do edycji, to wykonane zdjęcie zrobione w formacie (RAW) musi mieć odpowiednią kompozycję, poprawną ekspozycję i doskonałą ostrość, bez któregoś z tych elementów będzie nam trudno zrobić z RAWA coś wyjątkowego. Jeśli już wybiorę jakiś ciekawy kadr to z reguły wiem jaki efekt chciałbym osiągnąć :)
Lightroom/PS/Luminar4 / NikSoftware to programy, których używam do obróbki w zależności od tego co chcę osiągnąć. Głównym moim narzędziem jest Lightroom. To dość przyjazny program, gdzie można współpracować z innymi pluginami (NIK/LUMINAR 4), tworzyć swoje własne presety(filtry), których można później używać do wstępnej edycji zdjęć, co umożliwia zaoszczędzenie sporej ilości czasu. To nie jest wcale takie skomplikowane jak może brzmi:). Wystarczy trochę potrenować i przejrzeć internet jak to zrobić. Na dzień dzisiejszy edycja poprawnie wykonanego zdjęcia (patrz wcześniej) nie trwa więcej niż 5-10 minut. Okazjonalnie organizuje szkolenia z obróbki zdjęć nie tylko z krajobrazu, ale i z portretu :), więc jeśli ktoś jest zainteresowany to zapraszam. Podczas warsztatów i wypraw fotograficznych, które organizuje cyklicznie, głównie uczę edycji. Osobiście uważam, że niestety jedna taka sesja to zbyt mało, aby przekazać przydatną wiedzę w 100%.

Islandia, strumienie rzeczne ze spływających lodowców przybierające różne barwy względem zróżnicowanego podłoża, Mavic PRO 2 

F.K.: Poproszę o kilka rad dla osoby, która chciałaby pójść w Pana fotograficzne ślady.
M.B.: Ufff… Fotografia mieści w sobie bardzo wiele stylów od portretu, fotoreportażu poprzez zdjęcia studyjne, krajobrazowe, przyrodnicze, sportowe i inne. Warto posmakować po trochu wszystkiego. W moim przypadku tak właśnie było. Każdy gatunek fotografii ma charakterystyczne cechy, których poznanie umożliwi nam na późniejszym etapie kreowanie i stymulowanie naszej osobowości fotograficznej, ale już w konkretnym i świadomym kierunku. Trzeba być pokornym, cierpliwym i gotowym na różnego rodzaju poświęcenia i wyrzeczenia. No i szczególnie przy fotografowaniu krajobrazu trzeba się sporo nachodzić, aby znaleźć swój idealny i oryginalny kadr.

Panorama z Lofotów, Norwegia. Canon EOS 5D IV + 16–35 mm f /2,8 IS USM III.

F.K.: Mam wrażenie, że niektóre zdjecia wykonuje Pan z dronów, czy to tylko złudzenie, czy też jest tak w rzeczywistości?
M.B.: Tak od roku posiadam i używam drona.
F.K.: Jaki to model i co jest Pana zdaniem najważniejsze przy wyborze takiego drona z przeznaczeniem do fotografowania krajobrazu?
M.B.: Używam drona marki DJI Mavic Pro 2. Jest to moim zdaniem najlepszy dron na rynku, który ma jednocalową matrycę, a którego aparat został zaprojektowany przez Hasselblada, co jest dla mnie ważne ze względu na wysoką jakość obrazu. Dron ma na pokładzie system omijania przeszkód oraz nową technologię śledzenia obiektu. Jego niewielkie wymiary i mały ciężar to jego kolejne atuty. Można go śmiało zabrać ze sobie wszędzie. Aczkolwiek cały czas nie jest to jeszcze to samo co dobry sprzęt fotograficzny.

Islandia, strumienie rzeczne ze spływających lodowców przybierające różne barwy i kształty względem zróżnicowanego podłoża, Mavic PRO 2. 

F.K.: Przy fotografii krajobrazu stosuje Pan długie czasy otwarcia migawki? Jakiego rzędu są to czasy i dlaczego je Pan stosuje, co to Panu daje?
M.B.: Długi czas naświetlania to często stosowana i lubiana przeze mnie technika w mojej fotografii krajobrazowej. Zdjęcia wykonane przy wykorzystaniu dłuższego czasu naświetlania wyglądają inaczej, mają niezaprzeczalny urok. Szczególnie nadmorskie kadry prezentują się oryginalnie i dość często dzięki temu są sterylnie plastyczne i bogate w rozmaite palety barw lub odcienie szarości. Czasu naświetlania nie przekraczają raczej 4 minut. To wszystko zależy od zamierzonego efektu, warunków oświetleniowych, filtrów itp. Bardzo lubię stosować krótkie „długie czasy”, między 0,6 sekundy a 1,6 sekundy. To ładnie podkreśla dynamikę wody szczególnie przy fali powracającej .
F.K.: Kto jest Pana ulubionym mistrzem fotograficznym, na którym się Pan wzorował lub się wzoruje.
M.B.: Każdy pasjonat fotografii krajobrazowej pewnie słyszał o Anselu Adamsie. To moim zdaniem największa osobowość, inspiracja wielu fotografujących krajobraz na całym świecie, w tym również moja.
Chciałbym również dodać, że na naszym krajowym podwórku jest kilka osobowości, których twórczość warto obserwować. Moim zdaniem mamy w Polsce całkiem pokaźną grupę naprawdę wyjątkowych talentów takich jak: Wojciech Kruczyńnski, Karol Nienartowicz czy też, niestety już nieżyjący, Pawel Kucharski.