Foto-Kurier - W poprzednim numerze Foto-Kuriera (FK 6/96) naszą rozmowę skończyliśmy na  opisywanym  przez Pana święcie Kozłodrania. Wiemy już, że bardzo lubi  Pan  podróżować, ale nie wiemy gdzie Pan jeszcze nie był i czy  jest  takie miejsce, w które chciałby Pan wrócić z aparatem raz jeszcze?

F.K.  -  Jakim  sprzętem  Pan  fotografował  i  jakie  materiały fotograficzne Pan preferował w swojej działalności?

Z.S. - Cały czas robiłem na Canonach, a materiały otrzymywałem z CAF-u.  Najczęściej był to Kodak i Agfa. Ta ostatnia była trochę tańsza. Ale  specjalnej  wagi do materiałów nie przywiązywałem. Sprzęt też nie wywierał na mnie większego wrażenia. Musiał być jedynie jak najmniej zawodny. Głównie robiłem zdjęcia czarno-białe. Wszystkie na materiale  TRI X PAN, genialny materiał, 27 DIN, drobne ziarno.

Zdj.1

Z CAF-u byłem wysłany dwa razy: raz do Bułgarii z Gomułką, jak otwierali Złote Piaski. Drugi raz do  Wietnamu  na  wojnę amerykańsko-wietnamską i później w 1979 roku  na  wietnamsko-chińską. To była dość interesująca przygoda fotograficzna.

Zdj. 2

Co jest ciekawe, do Cao-Bangu, w którym trwały walki,  udało  mi  się dotrzeć jako pierwszemu korespondentowi z Europy zaraz na drugi dzień po wycofaniu się Chińczyków. Była to miejscowość  w Wietnamie na jego granicy z Chinami.

Zdj.1, 2 i powyższe to zdjęcia nagrodzone brązowym medalem na konkursie międzynarodowym  "Interpress-Foto'79". Nagrodzono cykl zdjęć pt. "Agresja  chińska  na  Wietnam  1979". Wystwę otwarto 18.12.79 w Hawanie na Kubie, fot. Zbigniew Staszyszyn

Moją eskortą było  kilku  Wietnamczyków. Razem wbiegliśmy do wioski. Jedno, drugie  zdjęcie, zrobiłem rolkę. Skończyła mi się. Założyłem drugą i zrobiłem ją również. Po pół godzinie uciekamy. Wsiadamy do jeepa, oni ruszają, a ja patrzę, że zrobiłem dwa razy tę samą
rolkę, czyli nie mam materiału. Niedługo myśląc zeskoczyłem z 
samochodu i zacząłem biec  z powrotem, założyłem w biegu nowy
film i zrobiłem chyba 12 zdjęć, zanim moja eskorta złapała mnie i wciągnęła siłą do samochodu. Na moje szczęście zdjęcia były na 
tyle  dobre, że  dostałem za nie nagrodę "Interpress Foto 79".

Przyleciałem  do Hanoi i dowiedziałem się, że przylatuje samolot z  polskimi  darami.  Zawieźli  mnie  na lotnisko. Dałem polskim pilotom film z krótką adnotacją na skrawku papieru i zadzwoniłem do  Perspektyw. Perspektywy  wzięły  ten  materiał natychmiast. Przedrukowali mój nieudolny tekst i ja byłem pierwszy, czyli CAF
mógł jeszcze te zdjęcia wysłać do innych agencji, ale gdzie tam,
marzenie. Kolejny raz dobry materiał został zmarnowany.

Piękny koloryt świątyni Phallusa w Indi, fot. Zbigniew Staszyszyn

Innym razem pojechałem z Arkadym Fiedlerem do Ameryki Południowej. To też  było bardzo ciekawe.  Ja  miałem  dość  głośne wystawy w Poznaniu, a on przyszedł na wystawę o górach lodowcowych i wpisał  mi  się  do  książki:  "Panie  Zbigniewie,  czy  Pan też zrobiłby   tak wspaniałe zdjęcia z tropików, jak z gór lodowcowych...", i podpisał się. Później, za  miesiąc, spotkaliśmy  się  na  ulicy,  nie znając się. Od słowa do słowa, stwierdził  w  końcu  że  jedzie  do  Peru i zapytał, czy nie pojechałbym  z nim. Cóż miałem odpowiedzieć. Zgodziłem się. A on na  to:  "to  niech  Pan  przyjdzie,  pogadamy". I w ten sposób towarzyszyłem  mu  w  retrospektywnej  podróży śladami napisanej przez  niego  książki  "Ryby  śpiewają w Ucayali". Miał wtedy 74 lata. Podróż trwała 3 miesiące i było to kolejne niesamowite przeżycie  z mnóstwem zdjęć, które zaowocowały paroma wystawami.