Nocny widok na Betlejemkę, Tatry. fot. Karol Nienartowicz

F.K.: Czy zamiast dźwigania ciężkiego sprzętu, obiektywów i statywu nie lepiej byłoby zrobić zdjęcie dużo lżejszym smartfonem? Przecież smartfony „robią” najlepsze zdjęcia świata. Czy to prawda?

K.N.: Prawda. Na małym ekranie i do pokazania znajomym wystarczy telefon. „Surowe” zdjęcia z telefonu zawsze pobiją na głowę RAW-a z aparatu, który z natury jest nieostry, blady i bez wyrazu. Soft, który obecnie mają topowe smartfony doskonale wyciąga barwy i rozpiętość tonalną, a przy tym robi to bez użycia filtrów. Jednak do celów profesjonalnych to jeszcze jest za mało – przynajmniej w pejzażu, gdzie liczy się jakość. Ale przyszłość fotografii mobilnej jest duża i wielu fotografów, którzy zajmują się zdjęciami hobbystycznie mogłoby się przerzucić na telefon lub już to zrobili. Ale z doświadczenia i kontaktu z innymi fotografami wiem, że dla wielu aparat jest po prostu przyjemniejszy w użyciu, bardziej się go czuje. Mamy większą kontrolę nad efektem, możliwość manipulacji filtrami dla uzyskania efektu i jest zupełnie inny fun. A w krajobrazie chyba właśnie ten fun jest kluczowy.

  Widok na Sulowskie Skały, Góry Strażowskie, Słowacja.

Bazaltowy kanion w północno-wschodniej Islandii.

F.K.: W przypadku fotografii krajobrazowej dość przydatny wydaje się odpowiedni statyw. Z jednej strony powinien być duży i stabilny, a z drugiej wygodny, niewielki i poręczny. Jak sobie radzisz z tymi przeciwieństwami? Czy zawsze masz statyw ze sobą? Co ci daje jego posiadanie w górach i przy wykonywaniu krajobrazów, a w czym przeszkadza?

K.N.: Jestem zwolennikiem tych ciężkich i dużych. Wygodny, lekki i poręczny się w górach nie sprawdza. Oczywiście nie znaczy to, że się nie da zrobić zdjęcia posiadając mniejszy statyw, bo to nieprawda. Jest to jednak w wielu sytuacjach znacznie bardziej uciążliwe. Ostatnio mój podstawowy statyw Manfrotto 055 był w naprawie, więc zastępczo zabrałem w góry mniejszy model Befree GT, który też trochę waży, ale jest wyraźnie mniejszy i mniej stabilny. Plener w śniegu, na niestabilnym podłożu podczas wiatru był uciążliwy – zamiast odczuwać przyjemność z fotografowania walczyłem ze sprzętem. Mały statyw przydaje się podczas niedługich łatwych plenerów w komfortowych warunkach. Zimą, podczas wiatru i na długich wypadach mały statyw to prawdziwe utrapienie, które potrafi zepsuć całą przyjemność fotografowania.

 Poranek w Rapadalen, Park Narodowy Sarek, Góry Skandynawskie, Szwecja.

F.K.: Czy masz swoje ulubione zdjęcie wykonane przez innego fotografa? Kto cię inspiruje pod względem fotograficznym?

K.N.: Przez ostatnie 20 lat podziwiałem właściwie tylko kilku fotografów. Rzadko skupiałem się na nazwiskach, raczej lubiłem dobre zdjęcia – niezależnie od tego kto był autorem. Tak pozostało do dziś. Nie mam jednak jakiegoś ulubionego zdjęcia, ale blisko mi do topowych fotografów jak Arnar Kristjansson, Daniel Kordan czy Max Rive, którzy uważają, że za dobrymi zdjęciami stoi przygoda. Myślę tak samo.